Απέλαση ή αφομοίωση?

Μετανάστες. Ίσως το πιο πολυσυζητημένο  θέμα της εποχής. Τους θέλουμε τελικά ή όχι. Τι προτιμάμε, την απέλαση ή την αφομοίωσή τους? Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα πρέπει να έχουμε στο νου μας διάφορα καίρια θέματα. Ο άνθρωπος αποτελείται από σάρκα και πνεύμα και εμείς δεν κατέχουμε το δικαίωμα να παίζουμε με την ψυχή και τα προβλήματα κανενός από των συνανθρώπων μας,

Ζητάνε πολιτικό άσυλο, ζητάνε μια φυσιολογική ζωή η οποία θα τους επιτρέπει να ζήσουν με αξιοπρέπεια  τους εαυτούς τους αλλά και τις οικογένειές τους, Θέλουν δηλαδή αυτό που ζητάει κάθε άνθρωπος ή με άλλα λόγια για να μιλήσουμε καθαρά, ζητάνε αυτό που ζητάει κάθε ΈΛΛΗΝΑΣ.

Παίζει πια τόση μεγάλη σημασία το τι εθνικότητας είναι ο συνάνθρωπός μας, τι χρώμα δέρματος έχει, τι γλώσσα μιλάει ή τι θρησκεία ασπάζεται? Η απάντηση μου είναι κατηγορηματική. ΟΧΙ. Από το σχολείο κιόλας μας μάθαιναν να αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας ακόμα και αν αυτός είναι αλλιώτικος από εμάς. Παρόλα αυτά οι επίμονες αυτές προσπάθειες των δασκάλων μας δεν βρήκαν καμία ανταπόκριση. Απογοητευμένη βλέπω τα νέα παιδία και όχι μόνο, να αδιαφορούν για τους μετανάστες, για τους ανθρώπους αυτούς που ήρθαν στην χώρα μας για ένα καλύτερο μέλλον. Παιδία χωρίς ήθος και συνείδηση. Παιδία που δεν μπορούν λόγω προκαταλήψεων, να αποδεχτούν ότι όλη αύτη την απέχθεια και το μίσος απέναντι στους μετανάστες την έχει προκαλέσει το κράτος στο οποίο ζούνε. Το άπληστο και απάνθρωπο κράτος που λόγω της έλλειψης συνείδησης επέτρεψαν σε αυτούς τους ΄΄διαφορετικούς ΄΄  ανθρώπους να εισέλθουν στην χώρα μας, μη έχοντας κριτική σκέψη να κατανοήσουν ότι με αυτήν τους την στάση δεν δίνουν την ευκαιρία στους μετανάστες να ζήσουν ευτυχισμένοι στην χώρα μας αλλά το αντίθετο, πλήρως εξαθλιωμένοι. Αντιμετωπίζονται ως μαύρα πρόβατα και ως παιχνιδάκια στα χέρια των αδίστακτων ενόχων, των πολιτικών μας.

Ας αλλάξουμε επομένως αυτή την βολική στάση στην οποία έχουμε αναπαυτεί και ας κινητοποιηθούμε ενάντια στο σύστημα εκμετάλλευσης που επικρατεί στην χώρα μας.

Δεν ξέρω γι αυτούς τους ανθρώπους τι είναι τελικά καλύτερο, απέλαση ή αφομοίωση?  Το μόνο σίγουρο κατά την προσωπική μου άποψη είναι ότι στην χώρα μας δεν θα καταφέρουν ποτέ να βρουν την ευτυχία που τους αξίζει. Και αυτό γιατί εμείς δεν είμαστε ικανοί να τους την προσφέρουμε..